Nie tak dawno szerokim echem w mediach odbiła się informacja, iż funkcję mediatorów sądowych w procesach rozwodowych będą mogli pełnić księża. Ma to pomóc w uratowaniu małżeństw albo rozwiązaniu problemów, np. z udziałem w wychowaniu dzieci. By zaś uzmysłowić sobie skalę problemu, warto zajrzeć do danych statystycznych, z których wynika, że w Polsce w ciągu roku co piąte małżeństwo ulega rozpadowi. I nie wolno sądzić, że w tej liczbie tylko niewielka część to katolicy. Wielu z nich wstępuje w kolejne, już niesakramentalne – z punktu widzenia wiary – związki. Tylko w warszawskiej parafii Św. Andrzeja Boboli, liczącej ok. 23 tys. mieszkańców, 34 % dzieci nowo ochrzczonych w 2001 r. pochodziło z takich właśnie związków. Zatem problem zdaje się pogłębiać; co więcej, do dziś nie udało się osiągnąć zgodnego stanowiska biskupów wobec kryzysu życia rodzinnego w świecie współczesnym oraz wobec etyki małżeńskiej Kościoła. Unaoczniły to już dyskusje podczas zwołanego w 1980 r. synodu poświęconego „zadaniom rodziny chrześcijańskiej w świecie współczesnym”, którego owocem jest adhortacja apostolska Familiaris consortio; jak przyznał sam Jan Paweł II w prywatnej rozmowie z Georgem Weigelem, to „jeden z jego najbardziej ulubionych dokumentów nauczających”.

Od ponad dwunastu wieków we włoskiej miejscowości przechowywane są z wielką czcią dowody jednego z pierwszych i największych cudów eucharystycznych, który zdarzył się w VIII w. w małym kościółku pod wezwaniem świętego Legoncjana. Rzec można – za sprawą pewnego mnicha bazyliańskiego, który miał wątpliwości co do prawdziwej obecności Chrystusa w Eucharystii. Podczas odprawiania przez niego mszy świętej, po dokonanej konsekracji, hostia stała się Ciałem, a wino przemieniło się w żywą Krew krzepnąc w pięć nierównych i rożnych co do kształtu i wielkości grudek. Hostia – Ciało jest wielkości dużej hostii aktualnie używanej w kościele obrządku łacińskiego; jest lekko brunatna i staje się różowa, jeśli oświetli się ją od strony tylnej. Skrzepnięta krew ma kolor ziemisty, zbliżony do żółtego koloru ochry. Przeprowadzone badania wykazały, iż Ciało stanowią tkanki mięśnia sercowego. Ciało i Krew należą do gatunku ludzkiego, mają tę samą grupę krwi (AB).

„Ostateczna przejrzystość i światło.
Przejrzystość dziejów –
Przejrzystość sumień –
Potrzeba, aby w czasie konklawe Michał Anioł uświadomił ludziom –
Nie zapominajcie: Omnia nuda et perta sunt ante oculos Eius.
Ty, który wszystko przenikasz – wskaż!
On wskaże…”

Można powiedzieć, iż powyższy fragment Tryptyku rzymskiego to owoc dojrzewania jego Autora, dojrzewania długiego, bo ponad osiemdziesięcioletniego, z których to lat – wówczas – dwadzieścia cztery spędził na Stolicy Biskupa Rzymu. I oto 16 października 1978 r.

TYTUŁEM WPROWADZENIA

Wypadnie nam, Drodzy Ministranci, wspólnie podjąć rozważania i zapytać się, czy jest prawdą, jakoby Polacy Papieża oklaskiwali, ale już nie słuchali. Wydaje się, że czas na to ze wszech miar odpowiedni. Jana Pawła II już nie możemy spodziewać się z kolejną wizytą w Ojczyźnie, nie zajmie on już stanowiska wobec problemów, które niesie współczesność, nie uczyni kolejnego gestu, by raz jeszcze przypomnieć nam, jak wielka jest w oczach Bożych godność każdego człowieka. Jego nie ma, ale przecież sam zapewniał – „nie wszystek umrę”. I do tej spuścizny Papieża z Polski będziemy chcieli sięgać, a okazja ku temu wyjątkowa: 30. rocznica powołania na Stolicę św. Piotra.